Doğu Türkistan’daki Çin baskısı artarak sürüyor. Önümüzdeki Mart ayında bölgede yapılacak ulusal parlamento toplantıları için güvenlik tedbirleri gerekçe gösterilerek yeni bir operasyon başlatan bölgesel hükümet, 129 Müslüman Uygur’u “yasadışı” dini faaliyette bulundukları iddiasıyla tutukladı. Hotan şehrinde en az 200 caminin de kapatıldığı bildirildi.

Münih merkezli Dünya Uygur Kongresi başkanı Dilşat Raşit, “Çinli yetkililer, bölgedeki dini hürriyete karşı eşi görülmemiş bir kısıtlama başlattı” dedi. Raşit’in açıklamasına göre, yaklaşık 3 bin Uygur’a da ibadetleri nedeniyle para cezaları verildi. Gözaltına alınanların bin 400 civarında olduğu iddia edilirken, resmi kayıtlara göre 129 kişi gözaltında…

KURAN ÖĞRENCİLERİ…

Raşit gözaltına alınanlar arasında 14 yaşında çocuklar ile 76 yaşında yaşlılar da olduğunu, gençlerin “izinsiz dini toplantılara” katıldıkları için cezalandırıldığını söyledi. Uygur sözcü gençlerin tek suçunun Kur’an öğrenimi görmek olduğunu belirtti.

Çinli yetkililer, resmi izin verilmeyen yerlerde Kuran-ı Kerim eğitimini “yasadışı dini faaliyet” olarak niteliyor ve cezalandırıyor.

Hotan belediye sitesinde yer alan bir raporda ise son baskınlar “istikrar” çalışmalarının bir parçası olarak gösterildi, ve “dış düşman unsurlara” karşı tedbir alındığı söylendi.

Resmi açıklamaya göre 214 “yasadışı” yerde bin 478 kişinin dini aktivitelere katıldığı tespit edildi, bin 498 Uygur ise “geleneksel Müslüman kıyafeti” giydikleri için cezalandırıldı.

Tarih ve Toplum Dergisi’nin 13. sayısında A. Kıvanç Esen imzasıyla yayımlanan akademik makalede, cumhuriyetin ilk yıllarında cami ve mescidlerin tasnif edildiği ve tasnif dışında kalan ibadet yerlerinin başka maksatlarla kullanılmak üzere satıldığı bilgisine yer veriliyor.

Tek Parti yönetiminin bilinçli ve planlı şekilde ülkedeki cami sayısını azaltmak için hareket ettiği belirtilen makalede özellikle 1927 yılından itibaren fiilen uygulanmaya konulduğu belirtiliyor. Yasal dayanağı olmayan bu uygulamaile pek çok vakif eserinin yanısıra özellikle cami ve mescitler hedef alındı. 1925′te Evkaf (Vakıflar) Bütçesi ile ilgili kanuna ‘gereksiz’ ve harap olan vakıf binaları ile arsalarının satılmasına imkan veren iki madde eklendi. Bu kanun çıktıktan sonra Osmanlı döneminde medrese olarak kullanılan birçok bina satıldı. İktidar halkın tepkisinden çekindiği için cami satışını ertelemek zorunda kalmıştı.

CHP CAMİLERİ SATABİLMEK İÇİN KANUN ÇIKARIYOR

Tek parti İktidarı, Osmanlı döneminde hayırseverlerin vakfettiği çok sayıda camiyi satmayı kafasına koymuştu. Bunun için gerekli hukuki sorunu 1927 Senesi Muvazene-i Umumiye Kanunu (Bütçe Yasası) ile aştı. Kanunun 14. maddesinde “Diyanet İşleri Riyasetince ve İcra Vekilleri Heyetince tasidik edilecek bir talimatnameye tevfikan 1927 senei maliyesi nihayetine kadar cevamiin hakiki ihtiyaca göre tasnifi ve zaman ve mekan itibariyle kabili cemi olan vazifeler tevhit edilmek suretiyle işbu cevami hademesi kadrolarının tesbiti mecburidir.” denilerek ‘Hakiki ihtiyaç dışındaki cami ve mescidlerin kadro dışı bırakılacağı ifade ediliyor.

Kanun metninde her ne kadar Diyanet İşleri Riyaseti’nin hazırlayacağı talimatnameye (genelge) atıfta bulunuluyorsa da “hakiki ihtiyaç” kavramının muğlaklığı şüphe uyandırıyor. Hakiki ihtiyacın ne olduğuna, kim tarafından hangi esaslar çerçevesinde ve nasıl belirleneceğine dair en ufak bir ipucu yoktur çünkü.

Bu arada mecliste bazı vekillerin camilerin yıkılmasına karşı çıkmaları üzerine Kastamonu Milletvekili Hasan Fehmi Bey, 1911′de çıkarılan ‘Harap Mebani-i Vakfiye ve Vakıf Arsaların nakde Tahvili Hakkında Kanun’a atıfta bulunarak bunun geçmişte de yapıldığını öne sürmüştür. Oysa bu kanun camileri kapsamıyordu. Dolayısıyla Hasan Fehmi bey, çıkarılan kanunu meşru gösterebilmek için bilerek veya bilmeyerek tarihi çarpıtıyordu.

‘İKİ CAMİ ARASI EN AZ 500 METRE OLMALI’

Kanundan sonra Diyanet İşleri Riyaseti 8 Ocak 1928′de bir genelge çıkararak ‘hakiki ihtiyaç’ın dışında kalan camileri kapatmış, bu yapılar daha sonra satılmıştır.

Bu genelgede camiler tasnif edilmiş ve kanunda belirtilen ‘hakiki ihtiyaç’ kavramının içi doldurulmuştur. Buna göre iki caminin uzaklığının en az 500 metre olması kuralı getirilmiş, birbirine yakın iki camiden birisi tasnif dışı bırakılmıştır. Tasnifte camilerin kadrosu da göz önünde bulundurulmuş, Osmanlı döneminde cami görevlilerinin hayat şartlarının iyileştirilmesi için yapılan tasnif fikri Cumhuriyet’ten sonra çıkarılan ikinci genelgeyle ‘hakiki ihtiyaç’ doğrultusunda camilerin kapatılmasına doğru evrilmiştir.

Öte yandan kanun metninde camilerin satılabileceği açıkça belirtilmemesine rağmen iktidar, ‘hakiki ihtiyaç’ dışında kalan cami ve mescidleri satışa çıkardı.

CHP Binası olarak kullanılan bir mescid. Mescidin tepesine CHP amblemi konulmuş.
Vakıflar Genel Müdürlüğü Camileri satabilmek için gazetelere ilan veriyor

CAMİLER EVKAF UMUM MÜDÜRLÜĞÜ’NE DEVREDİLİYOR

1924 yılından 1931 yılına kadar cami ve mescidler Diyanet İşleri Riyaseti’ne bağlı olarak hizmet verdi. 8 Haziran 1931 tarihinde kabul edilen kanunla camiler Diyanet’ten alınarak Evkaf Umum Müdürlüğü’ne (Vakıflar Genel Müdürlüğü) devredildi. Uzmanlar, bunun CHP iktidarının din politikasının bir gereği olduğunu söylüyorsa da bu devrin sebepleri  hakkında yeterli kaynak bulunmuyor. Bu devirle beraber ‘hakiki ihtiyaç’ kavramının içinin doldurulması yetkisi de Evkaf Umum Müdürlüğü’ne verilmiş oldu.

Evkaf Umum Müdürlüğü, 25 Aralık 1932′de bir genelge yayımlayarak camilerin yeniden tasnifini yapmıştır. Bu genelge ile daha önce Diyanet tarafından hazırlanan genelgeye göre daha fazla cami tasnif dışı kalmış ve satışa çıkarılmıştır. Genelge, camileri inceleyen memurlara daha fazla yetki vermiş böylece tasnif dışı kalarak satışa çıkarılan camilerin sayısı her geçen gün artmıştır. Çünkü ‘mürteci ve dindar’ görünmemek için herkesin elinden geleni yaptığı 1930′lar Türkiyesi’nde komisyon üyeleri CHP’nin camileri gözden çıkardığını bilmektedir ve buna göre davranırlar.

CAMİ SATIŞLARINA HUKUKİ DAYANAK

1935 yılına kadar tasnif dışı kalan camiler hakkında ne yapılacağına dair bir hüküm yoktur. 5 Haziran 1935 tarihli Vakıflar Kanunu ve 15 Kasım 1935 tarihli “Cami ve Mescidlerin Tasnifine ve Mescid hademesine Verilen Muhassat Hakkında Kanun” ile bu sorun giderilmiştir. Vakıflar Kanunu’nun 10. maddesinde şöyle deniliyor:

“Tahsis edildikleri maksada göre kullanılmaları kanun veya amme intizamına uygun olmayan veyahut işe yaramaz bir hale gelen hayret vakıflar, idare meclisinin teklifi ve bakanlar heyetinin kararı ilke mümkün mertebe gayece aynı olan diğer hayrata tahsis edebileceği gibi bu kabil hayrat ayın veya para ile değiştirilerek elde edilecek ayın veya para dahi aynı suretle diğer hayratla tahsis olunabilir.

Mimari veya tarihi değeri olan eserler satılamaz.”

Camilerin satışını düzenleyen birinci maddede ise “Tasnif harici kalacak cami ve mescidler, usul ve mevzuata göre kendilerinden başkaca istifade edilmek üzere kapatılır” denilmektedr. Kanun metnindeki belirsizlik mecliste tartışmalara sebep olmuş, Evkaf Umum Müdürü (Vakıflar Genel Müdürü) Fahri Bey, kapatılan camilerin satılacağını açıkca belirtmiştir.

Tasnif sonrası kadro dışı bırakılan camilerin satılması bu kanunlarla mümkün kılınmışsa da camilerin satışına 1927 yılında başlanmıştı.

Bu kanunlardan sonra tek parti iktidarının camileri satmak için sebep bulmasına gerek kalmamıştır. Artık cami satışları doğrudan bu kanuna atıfta bulunularak yapılmıştır. Örneğin Başvekalet’in (Başbakanlık) 12 Temmuz 1934 tarih ve 2/1012 sayılı kararnamesi ile Yedikule Muhiddin İlyas Çelebi Camii, civarda başka caminin varlığı ve çevrede yaşayanların gayri müslim olması gerekçe gösterilerek satılmıştır. Oysa kanundan sonra 3 Mayıs 1936 tarih ve 2/4574 sayılı Başvekalet Kararnamesi ile verilen listede bulunan camilerin Vakıflar Kanunu’nun 10. maddesine göre satılmasına karar verilmiştir.

Makalede, vakıflar arşivindin tümünü inceleme imkanı olmadığından, sadece incelenen arşiv bilgileiine göre 1926 – 1972 tarihleri arasında 3 bin 900 hayrat taşınmazı satıldı. Cumhuriyet döneminde satılan vakıf taşınmazlarını inceleyen Nazif Öztürk bu taşınmazları eğitim grubu, sosyal hizmetler grubu, müteferrik grubu ve dini yapılar grubu şeklinde dört kategoriye ayırıyor. Satılan 3 bin 900 taşınmazın 2 bin 997′si din grubu taşınmazlarından, bunların da 2 bin 815′i cami ve mescidlerden oluşuyor. Bu rakamlar sadece tespit edilenler. Arşivlerin daha detaylı bir şekilde taranması durumunda rakamların çok daha artacağı sanılıyor.

Öte yandan cami ve mescidlerin oluşturduğu din grubu taşınmazlarının satışı Vakıflar Kanunu’nun çıktığı 1935′e kadar inişli çıkışlı bir seyir izlerken bu tarihten sonra olağanüstü bir artış gerçekleşiyor. 1938′de ise cami satışı en yüksek seviyeye ulaşıyor.

Kadro dışı bırakılan camilerin satışı için çeşitli tarihlerde
Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal imzasıyla yayımlanan kararnamelerden
birkaç tanesi. 1935′te Vakıflar Kanunu çıktıktan sonra camilerin satışı
gerekçe gösterilmeksizin bu kanuna dayandırılarak yapılıyor.

CAMİLER SATIŞA ÇIKARILIYOR FAKAT SATIN ALAN YOK!

1935′te Vakıflar Kanunu’nun çıkarılıp cami satışının kanuna bağlanmasından sonra iktidar camilerin satılması için olağanüstü bir gayret sarf etmeye başladı. Bunun için tüm valiliklere bir genelge göndererek kadro dışı bırakılan camilerin biran evvel satılmasını istedi. Halk ise camilerin satılmasına karşı çıkıyordu ve satılan camileri satın almıyordu. Örneğin Gaziantep’te satılan birçok caminin halkın rağbet göstermemesi üzerine Babi Şükrü isimli bir kişinin elinde toplandığı ifade ediliyor.

“CAMİLER YIKILSIN, ENKAZ AYRI, ARSA AYRI SATILSIN”

Halkın satılan camilere rağbet etmemesi yöneticileri radikal çözümler bulmaya itti. Dönemin Varidat (Varlıklar) Genel Müdürü Kemal Güç, camilerin hemen satılması gerektiğini belirterek halkın cami satışına ilgi göstermemesi üzerine bu yapıların yıkılarak enkazının ayrı, arsasının ayrı satılmasını teklif etmiştir. Böylece satılan şey cami değil ‘harap yapı’ ve arsa olacaktı.

Bu plan bazı yerlerde uygulanmış hatta birçok yerde istismar bile edilmiştir. Bazı belediyeler sağlam camileri bile satabilmek için yıkmaktan çekinmemişlerdir.

CAMİNİN TARİHİ DEĞERİ OLUP OLMADIĞINA KİM KARAR VERİYOR?
Kanunda tarihi ve mimari değeri olan eserlerin satılamayacağı yönünde bir düzenleme olduğundan camilerin tarihi ve mimari değerinin olup olmadığını belirlemek için her şehirde komisyonlar kuruldu. Komisyonları kurma ve tarihi değeri tespit etme görevi Maarif Vekaleti’ne (Eğitim Bakanlığı) verilmiştir. Bakanlık bu iş için yerel maarif memurlarını ve ilkokul öğretmenlerini görevlendirdi. Bazı yerlerde mimarların da görev yaptığı oldu fakat kadro dışına çıkarılan camilerin tarihi değeri olup olmadığını çoğunlukla uzman olmayan kişiler belirledi.

Komisyonlar bazı camilerin tarihi değerinin olmadığına karar vermiş fakat bu yapıların mermer kapı ve pencere işlemelerini, ahşap tavan göbeklerini müzelere kaldırmışlardır.

1945 yılından itibaren bazı tarihi camilerin satılması üzerine üst düzey yöneticiler devreye girdi ve konuya daha ciddi bakmaya başladı fakat tasnif dışı bırakılan camilerin yüzde 70′inden fazlası satıldığından iş işten geçmiş gibiydi.

İKİNCİ DÜNYA SAVAŞI’NDA CAMİLER İŞGAL EDİLİYOR

İkinci Dünya Savaşı döneminde ordunun mühimmat ve hububat depoları arttırıldı. Bu iş için en uygun yer, tek parti iktidarına göre camilerdi ve birçok cami ordunun kullanımına sunuldu. Ordu camileri mühimmat, erzak ve elbise deposu olarak kullandı.

Bunlardan en ilginci konya’daki Alaattin camii’dir. Ordunun deposu olarak kullanılan Konya’daki tarihi camilerden biri olan Selçuklu eseri Alaattin Camii’nin durumunu gören Mustafa Kemal depo olarak kullanılmamasını istemesine rağmen ancak 1 yıldan fazla süre sonunda boşaltıalbildi. Daha sonra da cami müze yapıldı.

Sonraki dönemlerde ise Ziraat Bankası ve Toprak Mahsülleri Ofisi de bazı camileri hububat deposu olarak kullandı.

Asker yatakhanesi olarak kullanılan bir cami

Mustafa Kemal’in İsmet İnönü’ye Konya’daki Aladdin Camii’nin
tahliyesi için yazdığı yazı
TEK PARTİ DÖNEMİNİN CAMİ ALGISI

Tek parti döneminde her türlü muhalif hareketin önü kesilmiş, bu sebeple birçok sosyal kuruluş ve dernekler kapatılmıştır. Camiler de Müslümanların toplanma mekanı olması dolayısıyla buradaki ibadetler kontrol altına alınmıştır. 1930′lu yıllardan itibaren ezanın dili Türkçe’ye çevrilmiş, camilerde yapılan tüm hutbe ve vaazlar denetlenmiştir. İmamlar camilerde vereceği vaazların bir örneğini müftülüklere göndermek zorundaydılar. Esas mesleği hukukçu olan imam ve vaizler ise bu düzenlemenin dışında tutulmuştur. İktidar, ayırım yaparak hukukçu vaizleri denetlemek için bir sebep görmemiştir.

İbadet diline ise çok büyük baskılar yapılmış ve Arapça tekbir getirenler bile adliyeye sevk edilmişlerdir. 24 Ocak 1936 tarihinde Dahiliye Vekaleti Vekili (İçişleri Bakan vekili) Celal Bayar, CHP Genel Sekreteri Recep Peker’e Kırşehir’in Kaman ilçesinde Arapça tekbir getiren bir müezzinin adli makamlara teslim ettiğini bildirmiştir. Bu konudaki küçük bir vukuatın dahi İçişleri Bakanlığı tarafından CHP’ye rapor edilmesi manidar görülüyor.

CHP iktidarı 1935 -1940 arasında birçok tarihi büyük caminin restorasyonunu da yapmıştır fakat bunu insanlara ibadet mekanı kazandırmak için değil, bir ‘Türk’ eseri olmaları dolayısıyla ayakta kalmaları gerektiğini düşündüğü için yapmıştır. İktidara göre bu camiler birer ibadet mekanı olmaktan çok sanat eseridir. Nitekim askerler tarafından depo ve benzeri amaçlarla kullanılan tarihi camilerin tahliye edilmeleri için bizzat cumhurbaşkanlığı ve başbakanlık tarafından çeşitli genelgeler hazırlanırken tarihi olmayan camilerin askerler tarafından kullanılmasına ise göz yumulmuştur.

İmamların vereceği vaazları önceden müftülüklere bildirmesi
için müftülüklere yazılan yazı. Hukukçu kökenli imam ve vaizler
bu düzenlemenin dışında tutulmuş

Dahiliye Vekaleti Vekili Celal Bayar’ın Kırşehir’in bir ilçesinde
tekbir getiren müezzin hakkında adli inceleme başlatıldığını CHP’ye
bildirdiği resmi yazı

SATILAN CAMİLERİN BAZILARI İADE EDİLİYOR

Halk öteden beri camilerin satılmasına karşıydı. Bazı kişiler ise satın aldıkları camileri 1950′lere kadar muhafaza etti. Hiç kullanmadan fakat koruyarak Demokrat Parti (DP) iktidara geldikten sonra Vakıflar Genel Müdürlüğü’ne başvurarak cami olarak kullanılmak üzere bağışladı. Bazı bölgelerde ise satılan eserlerden cami vasfını kaybetmeyenler kamulaştırılarak tekrar cami olarak kulanıma açıldı fakat bunların sayısı çok azdır. Örneğin Bursa’da satılan yüzlerce camiden sadece Tavukçuoğlu ve Safranlı camileri ayakta kalmıştı. Bu iki eser Eylül 2011′de kamulaştırıldı. Restorasyondan sonra camiye dönüştürülecek.

Hamit Kardaş/ Dünya Bülteni

Hamas, anlaşmaya ihanet eden işgalciye gereken cevabın verileceğini söylerken El-Berdevil: ” Takasla Bırakılanların Yeniden Tutuklanması Anlaşmaya İhanet”

İslami Direniş Hareketi (Hamas) Siyasi Birimi üyelerinden Dr. Salah El-Berdevil, Siyonist işgal güçlerinin esir takası anlaşmasıyla serbest bırakılan esirleri yeniden tutuklamasının anlaşmaya ihanet olduğunu söyledi.

Salah El-Berdevil, dün (21 Şubat Salı) konuyla ilgili bir bildiri yayınladı. Filistin Enformasyon Merkezi’ne ulaşan bildiride, söz konusu tutuklamaların Hamas Hareketi ve Filistin halkı için provokasyon, Mısır’a meydan okuma ve sonuçta Filistin halkına savaş ilanı olduğu ifade edildi.

Devrim Mısır’ının Siyonist işgal yönetiminin bu meydan okumasına cevap vermesi ve düşmanı tutuklananları serbest bırakmaya zorlaması gerektiğini kaydeden El-Berdevil, esir takası anlaşmasını takip eden insan hakları örgütlerini de Siyonist işgal rejimine baskı yapmaya çağırdı.

Bu arada, İslami Direniş Hareketi (Hamas) Siyonist işgal rejiminin anlaşmaya ihanetine karşı layık olan cevabın verileceğini ve düşmanın anlaşmaya ihanet ettiğine pişman olacağını söyledi.
FİEM

İŞTE O HABER:

   Şanlıurfa Merkez Geçitli İlköğretim Okulu’nda ‘Bu çağda bu kafa’ denebilecek skandal bir olay yaşandı. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi öğretmeni Adem Tutar’ın, öğrencilerine ‘dini içerikli’ kitap dağıttığı için okul yönetimi tarafından psikolojik baskıya maruz kaldığı iddia edildi. Baskılara dayanamayan Adem Tutar’ın istifa ettiği ortaya çıktı. Durumu protesto eden üç öğretmende Tutar’la birlikte istifa etti.

Mustafa KILIÇ

Şanlıurfa Merkez Geçitli İlköğretim Okulu’nda ücretli öğretmenlik yapan Adem Tutar’ın başarılı öğrencilerine kitap hediye ettiği için okul yönetimi tarafından psikolojik baskıya maruz bırakılarak istifaya zorlandığı iddia edildi.

Adem Tutar Türkçe öğretmenliği mezunu. Ataması yapılamadığı için ücretli öğretmenliğe başvuran Tutar, Şanlıurfa Merkez Geçitli İlköğretim Okulu’na kabul edildi. Okulda Türkçe ve Din kültürü derslerine giren Tutar, kısa sürede öğrencileri tarafından sevilen sayılan biri haline geldi. Tutar ders çalışmaya teşvik etmek için başarılı öğrencilerine dini içerikli kitaplar hediye etti. İşte ne olduysa bundan sonra oldu. Okul yönetimi Tutar’ın öğrencilerine hediye ettiği kitapların dini içerikli olmasını sebep göstererek kitapları öğrencilerden zorla topladı. Adem Tutar’ın istifa etmesi için okul idaresi ve rehber öğretmen tarafından psikolojik baskı kurulduğu nedeniyle Tutar’ın 13 Şubat Pazartesi günü istifa etmek zorunda kaldığı iddia edildi.

DİNİ KİTAPLAR SUÇ ALETİ GİBİ TOPLATILDI

Tutar yaşadığı talihsiz olayı şöyle anlattı: “Ben Türkçe Öğretmenliği bölümü mezunuyum atamamız yapılamadığı için ücretli öğretmenlik başvurusunda bulundum ve başvurum kabul edildi. Şanlıurfa Merkez Geçitli İlköğretim okuluna Türkçe derslerine ve Din kültürü derslerine girmem için görevlendirildim. Ücretli öğretmen olarak çalıştığımız okulumuzda başarılı olan talebelerimize Feyzullah Birışık’ın Niçin Yaratıldın?  Namaza Başlamak İstiyorum; Ama Nasıl? Kitaplarını hediye olarak verdik. Ama nedense idare ve rehberlik servisi işbirliğinde bu kitaplarımız “seviyelerine uygun değil” denilerek sınıf dolaplarından hatta öğrencilerimizin çantalarından suç aleti arar gibi toplatıldı”

HER ŞEYİ BAŞARILI OLMALARI İÇİN YAPTIM

“Ben sadece dini kitaplar hediye etmedim. Öğrencilerimizin başarısı için test kitapları da dağıttım” diyen Tutar şunları aktardı: “Ben öğrencilerimi her yönden yetiştirmeye çalışıyordum. Onları başarılı kılmak için elimden gelen her şeyi yapmaya çalıştım. Öğrencilerime test kitapları ve yaprak testler hediye ediyordum. Hatta okulda dersim bitince onlara ek ders verip eksiklerini tamamlamaya çalışıyordum. Onların başarılı olmasını sağlamak suç mu? Bu yaptıklarım bir öğretmenin asli görevi değil midir?”

NAMAZ İZNİ İÇİN UYARILDIM

Okulda namaz kılacakları bir mescidin bile olmamasına rağmen boş bir sınıf bulup namazlarını eda etmeye çalışan bir öğrenciye izin verdiği gerekçesiyle idare tarafından uyarıldığını söyleyen Tutar: “Okulumuzda namaz kılabileceğimiz bir mescidimiz bile yok. Bunu hiç sorun etmedik. Namaz vakti boş bulduğumuz yerde namazlarımızı eda ediyorduk. Bir gün dersin bitimine doğru öğrencilerimden biri benden izin istedi namaz kılmak için. Bende bir Müslüman olarak izin verdim. İdare bunu görmüş. Okul idaresi beni öğrencime namaz izni verdiğim için uyardı. Böyle bir şey olabilir mi? Müslüman bir ülkede namaz kılmaya yasak konabilir mi?” diyerek tepkisini dile getirdi.

SUÇUM DOĞRUYU ANLATMAKTI

“Ben Din Kültürü derslerine de giriyordum, dini içerikli kitaplar dağıttım diye suçlu ilan edildim” diyerek tepki gösteren Tutar “Ben okulda hem Türkçe derslerine hem de Din Kültürü derslerine giriyordum. Yani din dersi de veriyordum. Peki dini kitapları dağıtmamın neresi anormal? Zaten benim din dersine girme görevim çocuklara dini öğretmek değil mi? Ben de görevimi yaptım ve onlara ahlakı ve dini anlattım. Dağıttığım kitaplar dua ve sureler içeriyordu. Ayrıca namaz kılmayı öğreten kitaplar verdim öğrencilerime. Bu zaten benim görevim. Ve ben bir öğretmen olarak görevimi yaptığım için okulda, rehber hocası ve okul yönetimi bana baskı unsuru oluşturdular. Dağıttığım kitapları öğrencilerimin çantasında sanki suç unsuruymuş gibi topladılar. Bu da beni öğrencilerim karşısında mahçup etti. Bu psikolojik baskıya dayanamayıp ben de istifa ettim. Ben istifa edince diğer üç arkadaşım da istifa etti. Okulda ise sadece Müdür yardımcısı bize destek olmaya çalıştı oda fayda etmedi. Ben yasadışı bir iş yapmadım, piyasada satılan kitaplardan öğrencilerime ders çalışmalarını teşvik etmek amacıyla hediye ettim” dedi

Milli Gazete

   Vahhabi Arap yönetimi şimdi de “Tavaf” ibadetine göz dikti. Müslümanların huzur ve huşu içinde dualarını okuyarak, omuz omuza yaptığı tavaf ibadeti Arabistan “raylı sistem” projesiyle sulandıracak. İnsanlar dikeldiği yerden tavaf yapacak!

   Siyonizmin kuklası Arabistan yönetimi her seferinde izdihamı bahane ederek yenilikler yapmanın peşinde koşuyor.

   Şimdide “raylı tavaf sistemi” projesi geliştirildi.

Proje, Suudi Arabistan Kral Abdülaziz Bilim ve Teknoloji Şehri’nde de tescillendi.

Proje, İsa El-İbrahim adlı bir tasarımcı mühendis tarafından geliştirildi. Elektrikli, hidrolik, mekanik yöntemle çalışan hareketli bir raylı tavaf yöntemi tasarladığını belirten El İbrahim, “Özellikle izdihamın sık olduğu Ramazan ve hac dönemlerinde ihtiyaç duyulduğu zamanda otomatik olarak kontrol edilip istifade edilebilecek. Tavaf edenlerin hissetmeyecekleri kadar sessiz ve düzgün bir şekilde çalışacak ve bir şavtı 10 dakikadan az bir sürede tamamlayacak” şeklinde bilgi verdi.

Projenin ilgili kurumlar tarafından verilecek izinler sonucunda uygulanabileceğini belirten El-İbrahim, hareketli tavaf alanı parçalarının ilgili şirketlerde yaptırıldıktan sonra birkaç gün içinde takılıp çalıştırılabileceğini kaydetti.

 Yaşar Nuri Öztürk katıldığı programda “Namaz kıldırarak alınan paraların tümü haramdır” diyerek bütün imamları haramzade ilan ediyor. İmamlardan sorumlu olan Diyanet Başkanlığı ise susuyor ve tartışmaları izliyor.

   Magazin figürü olmayı pek de sevmiş görünen Prof. Dr. Yaşar Nuri Öztürk, reyting için şimdi de imamları harcadı. Öztürk’ün; işin uzmanları ile tartışılması, konuşulması gereken konuları ekrandan küt diye ortaya atması insanlarımızın kafasını karıştırmaktan öte bir şeye hizmet etmiyor.

   Hadi diyelim ki o kafa karıştırmak için görevini yapıyor, ya diyanet ne yapıyor?

Vatikan’da Papalık bir tören yapıyor. Yeni Kardinallerin görevlerine geldiği bu töreni Papa yönetiyor. İlginç olan ise Türkiye’nin Vatikan’da bulunan Büyükelçisi Prof. Dr. Kenan Gürsoy‘un bu tür Hıristiyanlık ayinlerinde hazır bulunması. İlginç ve düşündürücü…

Vatikan’daki Aziz Pietrus Bazilikası’nda gerçekleştirilen törenle 6 Ocak’ta kardinal olmaya hak kazanan 16′sı Avrupa’dan, 6′sı diğer kıtalardan gelen din adamları, sırayla Papa 16. Benediktus’un önünden geçerek kutsandı ve kardinallik mertebesine yükseltildi.

Törende, Papa 16. Benediktus, “Yeni kardinaller, sevgihizmetiile görevlendirildiler. Tanrı için sevgi, onun kilisesi için sevgi ve gerektiğinde onun için kanını akıtan kardeşleri için sevgi” dedi.

Papa Joseph Ratzinger, yeni kardinallere hem altın yüzük hem de 3 köşelikırmızışapka takarken, şapkanın renginin kanı temsil ettiğini, kardinallerin daima kiliseye sadık kalmaları gerektiğini belirtti.

Aralarında New York, Berlin, Hong Kong, Toronto gibi önemli dünya kentlerinin başpiskoposlarının da bulunduğu 22 kardinalden yaşı 80′in altında olan 18 kardinalin, bir sonraki Papa’yı seçecek Kardinaller Meclisi’ne de gireceği ifade edildi.

Bu arada, Papa’nın törene gelişindeki yavaş hareketleri ve geçen Ekim ayından bu yana kullandığı tekerlekli taşıyıcıyla törene gelmesi dikkati çekti. 

Vatikan’daki törene İtalya Başbakanı Mario Monti de katılırken, Türkiye’nin Vatikan Büyükelçisi Prof. Dr. Kenan Gürsoy da törendeki yerini aldı.

Tören dolayısıyla Aziz Pietrus Meydanı’nda farklı ülkelerden gelen çok sayıda konuk, töreni dev ekranlardan izledi.

   Bu da oldu! Kur’an-ı kerimi Guinness’e alet ettiler.

   İslami olan herşeyi istismar etmek artık moda oldu. Kimisi turizme katkı sağlamak için “secde eden cami” adıyla camiden başka her şeye benzeyen yapılar yapar. Kimisi ramazanda en uzun iftar sofrası diyerek belediyesini öne çıkarma derdine düşer. Kimisi dünyanın en küçük Kur’an-ı Kerimini, kimisi de en büyük Kur’an-ı Kerimini yapar.

   Bakın içindeki ilahi emirlere bakan yok, okuyan yok, uygulayan yok biz mushafın büyüklüğü ile rekorlar kitabına girmeye çalışıyoruz. Ve böyle haberleri duyunca “maşallah” diyerek sevinen garip müslümanlar var.

   Senin kitabın elinden alınmış, hükümleri uygulanmıyor, tatbik edilmiyor, tahrip edilmeye çalışılıyor. Sen mushafın büyük veya küçük olmasıyla övünüyorsun.

 Gelelim habere. Haber “dinler arası diyalog” çalışmalarının yoğunlaştığı Tataristan’dan.

    İşte o haber:

Rusya federasyonuna bağlı Tataristan Cumhuriyeti’nin başkenti Kazan’da Kul Şerif Camii’inde sergilenen dünyanın en büyük Kur’an-ı Kerim’i Guinness Dünya Rekorlar kitabına girdi.

Tataristan esi Cumhurbaşkanı Mintimer Şaymiyev konu ile ilgili yaptığı açıklamasında, dev Kur’an-ı Kerim’le ilgili belgeyi aldıklarını, Guinness’in Kul-Şerif Camii’ndeki versiyonu en büyük basılı Kur’an olarak kabul ettiğini söyledi.

Altın, gümüş, yakut ve değerli taşlarla süslü kabı olan Kur’an-ı Kerim 150 cm. eninde ve 200 cm. de boyunda. Toplam 800 kilogram ağırlığı olan Kur’an-ı Kerim Scotland’a üretilmiş ve Kasım ayında da Kul Şerif camiine getirilmişti.

Bulgar Tatar’larının İslamiyet’i 922 yılında kabul etmelerinin anısına düzenlenecek törenler için hazırlanan Kur’an, Kul Şerif Camii’nde ziyaretçi akınına uğruyor. Kur’an-ı Kerim’in Haziran ayında Bolgar şehrinde özel inşa edilen müzeye taşınması planlanıyor.

İBRETLİK::….

• Elektrik faturalarında, neredeyse tüketim bedeli kadar K/K (Kayıp Kaçak) Bedeli, Sayaç Okum a Bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Dağıtım Bedeli, İletim Sistemi Kullanım Bedeli, Enerji Fonu, TRT Payı, Elektrik Tüketim Vergisi ve KDV kalemleri altında tahsil edilen bedeller, dağıtım şirketlerinin masraflarını ve giderlerini tüketicinin sırtından karşılamasına vesile oluyor.

Fatih Yedier

Tedaş’ın özelleşmesi birçok sıkıntıyı da beraberinde getirdi. Elektrik faturalarında yer alan ve fatura bedelinin yer yer yüzde 40 ila 50′si oranında tahakkuk eden tüketim harici (başta K/K Bedeli olmak üzere) rakamlar vatandaşı çileden çıkardı. Dağıtım şirketlerinin, tüketicilere gönderdikleri faturalarda, neredeyse tüketim bedeli kadar K/K (Kayıp Kaçak) Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Dağıtım Bedeli, İletim Sistemi Kullanım Bedeli, Enerji Fonu, TRT Payı, Elektrik Tüketim Vergisi ve KDV kalemleri altında para tahsil etmesi, bu şirketlerin haksız kazanç sağlamalarına sebep oluyor. Tüketim bedeline yakın tutan bu kalemler, dağıtım şirketlerinin masraflarını ve giderlerini tüketicinin sırtından karşılamasına vesile oluyor.

Çaresiz kalan vatandaşlar, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuruda bulunarak haksızlığın giderilmesini için dilekçe veriyor. Ancak bunun ne kadar fayda sağladığı aşikar.

Giderlerini vatandaşa ödetiyorlar

Konuyla ilgili gazetemize açıklamalarda bulunan Tüketici Koruma Derneği (TÜKODER) Başkanı Şükran Eroğlu, elektrik faturalarında büyük adaletsizlikler olduğunu söyleyerek, “Bu konuda birçok vatandaş mağdur oldu. Çok sayıda şikâyet olmasına rağmen hala bir düzenleme başlatılmış olmaması ise haliyle vatandaşı çileden çıkarıyor. Şu anda bununla ilgili kararlar mahkemede. Ancak ne zaman açıklanacak belli değil. ” dedi.

Eroğlu, “Vatandaşlar elektrik kaçağı kullanım bedelini ödemesinler, bulunduğu ilin hakem heyetine dilekçe vererek itiraz etsinler. Elektrik dağıtım şirketlerinin özelleştirilmesinden sonra böyle bir adaletsizlik ortaya çıktı. Dağıtım şirketleri daha fazla kâr edebilmek için bütün yükleri tüketicinin üzerine dağıttı. Bunun içinde personel giderleri bile var. Bu düzenlemeler yasal değildir. Sorunların bir an önce çözülmesi gerekiyor. Bütün giderlerin tüketicilerin üzerine devredilmesi adaletsizliktir.” dedi.

Vatandaşın şikayet etmesi gerektiğini söyleyen Eroğlu, “Herkesin, bulunduğu ilin hakem heyetine şikayette bulunarak dilekçe yazması gerekiyor. Elektrik faturasında adaletsizlik olduğunu söylemeleri yeterli olacaktır. Çünkü bu konuda herkes mağdur. Şikâyet dilekçesi verildikten sonra kurum mecburen fazla alınan parayı geri verecektir. Herkes hakkını arasın.” diye konuştu.

Haksız kazanç elde ediyorlar

Tüketici Örgütleri Federasyonu (TÖF) Genel Başkanı Fuat Engin, tüketicinin elektrik faturasına yansıtılan ek yükün oranının yüzde 81,3 olduğunu, Türkiye genelinde var olan toplam 28 milyon elektrik abonesi tüketiciden KDV ile birlikte 9 ayrı kalemde bu bedellerin tahsil edilmesinin, oluşturulan haksız kazancın boyutunu gösterdiğini kaydetti. Engin, kamuoyunda kayıp/kaçak bedeli uygulaması, tüketicinin bilgisi olmadan elektrik sayaçlarının değiştirilmesi ve sayaç bedelinin tek yanlı olarak belirlenip tüketiciden tahsil edilmesi tartışmaları devam ederken, elektrik kullanımından kaynaklı ortaya çıkan ”haksız” ve ”hukuksuz” uygulamaların sürdüğünü dile getirdi.

Tüketicilerin, faturalar ve ödeme makbuzlarıyla birlikte ilgili kuruma itiraz etmeleri ve bulundukları bölgenin İl veya İlçe Hakem heyetlerine bir dilekçeyle müracaat etmeleri gerekiyor.

Milli Gazete

   Tabiki kavga gırla gidiyor. Akp’yi kötüleyenler, savunanlar… Ortalık toz duman…

   Bu evler tepki çekerken, Toki mimarının yaptığı açıklama da alay konusu olmuş.

   Toki’nin haçlı çatıları başbakana sorulunca “mimara sorun” demiş o da: “asansörü, merdiveni gibi boşluklar nedeniyle çatıda böyle şekiler oluşabiliyor” demişti. Bu sözden haraketle yola çıkan yorumcular: “Haçın sırrı anlaşıldı, Apartuman boşluğu” deyip alay etmeye başladılar.

GOOGLE MAPS UYDU GÖRÜNTÜSÜ
   Biz Türkiye’de bu güne kadar hiç böyle bir görüntü görmemiştik. Yani hiçbir apartman boşluğu bu şekli oluşturmamış. Amam nedense TOKİ’de oluşturmuş. Gerçekten de bir kasıt olduğu kesin. Ama bunda mimarın veya hükümetin bir katkısı var mı bilinmez.

   Görüntüler GOOGLE’nin harita hizmetinin uydu görüntülerinden çok net bir şekilde izleniyor.

TOKİ KARAMAN
ORUÇBEY CADDESİ SAMSUN